HOEGAARDEN – Op woensdag 18 februari is Luc Vandeplas op 71-jarige leeftijd overleden aan een slepende ziekte. Voor Hoegaarden een groot verlies. In juli 2024 kreeg hij te horen dat hij nog maar enkele maanden te leven had, maar hij werkte ondertussen nog met succes twee ‘Armistis’ opvoeringen af en trad nog op 23 januari van dit jaar met de Totale Waanzin op in Attenhoven. Ik heb ‘Extra Times’ gekregen, zei hij. Luc, of Lucky, zoals hij in zijn jeugd genoemd werd, heeft zich voor heel wat zaken ingezet: ’t Paenhuys, de Totale Waanzin, het Apostelgenootschap, Hoegaards immaterieel erfgoed, de wijngilde en zoveel meer. Hij speelde steeds met veel overtuiging op zijn mondharmonica ’t Paradèès van d’artiste’, waarin de Waanzin zingt: ‘als ich doewed zén wil ich gowen, no’t paradèès van d’artiste’. Als er iemand naar dat Paradijs gaat dan is dat zeker Luc.
Beluister hierbij de opname van ‘Paradèès van d’artiste’ door Veerle Daenen, op Plèkmuziek 2025.
Luc werd in november van vorig jaar nog opgenomen in de Orde van Sint-Gorgonius, voor zijn verdiensten in de gemeente. “Luc je bent meer dan een halve eeuw het kloppend hart geweest van ’t Paenhuys. In 1970 was je actief lid van Getegalm, in 1972 stond je samen met Frans Huon aan de start van wat zou uitgroeien tot ’t Paenhuys, in 1976 kwam je in de beheerraad van vzw ’t Paenhuys en werd je voorzitter van de jongerenraad.”
“In 1997 nam je dan het voorzitterschap over van Frans Huon. Creativiteit, gemeenschapszin, koppige doorzetting en een gezonde dosis goesting, dat was Luc. Maar je was meer dan ’t Paenhuys alleen. Je was actief in allerlei clubs, ook als praeses van de Paenhuys cantus”, aldus burgemeester Joris Verbaeten toen.
WAANZIN, APOSTEL, WIJN, DIALECT
Overal waar ambiance was, was Luc nooit ver weg, meestal op het podium. Ook binnen de gemeente liet hij zich horen, als bestuurslid van de eerste cultuurraad. Er was dan natuurlijk ook de Totale Waanzin, waar Luc sinds 1993 het brein, het hart en soms ook de chaos achter de schermen was. Liedteksten, scenario’s, films, revues, alles wat een publiek doet lachen, denken of zingen, daar had hij zijn hand in.
Daarnaast zette hij zich met veel overtuiging in voor het behoud van ons dialect en tradities: van straatnaamborden tot volkslied, van de erkenning als immaterieel erfgoed tot het koesteren van Palmzondag. Luc speelde sinds het begin van de jaren ’90 de rol van de apostel Andreas in het Genootschap van de XII Apostelen. Luc was ook zeer actief in de Wijngilde van ’t Paenhuys en hij was zeer gekant tegen een mogelijke fusie met Tienen. Dat resulteerde in het lied ‘We wille ni bé Teujne’.
In juni vorig jaar ging Luc nog mee op cursus in de werkplaats Immaterieel Erfgoed in Brussel, voor het bewaren (borgen) van het Hoegaards dialect & de hymne ‘Land van beuj èn biejete’. “Recent zijn we met het Hoegaards dialect en volkslied en de palmprocessie nog opgenomen in de grote verzameling van Vlaams Immaterieel Erfgoed. Ik krijg nu deze oorkonde, maar eigenlijk in naam van iedereen die de Hoegaardse identiteit verdedigt. Belangrijk is dat we dit nu doorgeven aan de komende generaties”, aldus Luc bij zijn opname in de Orde van Sint-Gorgonius.
De laatste keer dat ondergetekende met Luc sprak vroeg hij zeker door te zetten om het Hoegaards dialect en de hymne als Vlaams Immaterieel Erfgoed te laten erkennen, want dat lag hem na aan het hart. – HCH
Luc is thuis, Zavelputtenstraat 10, 3320 Hoegaarden, waar je hem vrijdag 20 februari 2026 van 18.30 tot 19.30 uur een laatste groet kan brengen, in aanwezigheid van de familie. Zaterdag 21 februari 2026 om 10.30 uur nemen we samen afscheid van Luc in de parochiekerk Sint-Gorgonius, Gemeenteplein te Hoegaarden