HOEGAARDEN – In Hoegaarden werd in de sint-Gorgoniuskerk afscheid genomen van Luc(ky) Vandeplas, apostel, drijvende kracht achter de Totale Waanzin en bewaarder van het Hoegaards dialect, die op aswoensdag overleed. En dit bij een massale opkomst. De kist werd de kerk in gedragen omringd door het Genootschap van de XII apostelen en gedragen door de discipelen. Mombaarvader André Stockmans gaf kort de levensgeschiedenis van Luc. Paul Vlayen van de Totale Waanzin kwam een nieuw lied van de Waanzin voorlezen, en hij gaf aan het einde ook mee dat er toch bier in de hemel blijkt te zijn. Pater Nepo maakte aan iedereen duidelijk dat Luc, apostel Andreas, zijn erfenis hierbij overmaakte aan zijn kleinzoon Ferre, die voortaan als apostel Andreas door het leven zal gaan.
Aan het einde van de eredienst werd het lied ’t Aad ver jeng te stereve’ gespeeld, een lied dat Luc schreef voor alle medewerkers van de Waanzin en het Armistis Konsààr die ondertussen weggevallen zijn. En er volgde nog een avondliedje door Luc zelf ingesproken. Zijn echtgenote Brigit kreeg het slotwoord. Ze eindige in het Hoegaards zoals Luc steeds afscheid nam tijdens een Armistis Konsààr: ‘Bedankt da gèlle tod et léste geblàjve zét. Bé lééjeven èn wèlzèèn zeujn we mekander terug …’. Daarna bracht de Totale Waanzin nog live het ‘Land van beuj èn biejete’, de Hoegaardse hymne, waar Luc zoveel belang aan hechtte dat het samen met het Hoegaardse dialect Vlaams Immaterieel Erfgoed zou worden. Daarna volgde nog een door Luc zelf uitgedachte ‘koffietafel in zijn Paenhuys.
In de wandelgangen werd nog vernomen dat het zijn grootste wens was dat er zou doorgegaan worden met de Totale Waanzin, met d’Armistis en het borgen van het dialect en de Hoegaardse hymne.
Enige valse noot in dit alles was blijkbaar het feit dat tijdens de begrafenisplechtigheid tientallen mensen door de politie beboet werden omdat hun wagen verkeerd geparkeerd stond. – HCH – DeGazetVanHoegaarden.be